Saturday, December 9, 2017

Trifles με κέικ (ή brownies) και στραγγιστό γιαούρτι με freeze-dried σμέουρα και σοκολάτα

Τί κάνεις όταν το κέικ που ετοίμασες με περισσή φροντίδα και αγάπη καταλήγει να σου κολλήσει στη φόρμα τόσο πολύ που να χρειάζεται σκαπάνη για να το αφαιρέσεις και τελικά, έπειτα από ώρα, σου βγαίνει σε πάμπολλα, άμορφα κομμάτια; Το πετάς, το τρως όπως είναι αγνοώντας την κάθε άλλο παρά λαχταριστή εμφάνισή του, ή το χρησιμοποιείς για να φτιάξεις κάποιο άλλο γλυκό;




Αυτό μου συνέβει με ένα μαρμπρέ κέικ που έφτιαξα προχθές. Αγόρασα πρόσφατα μια καινούρια φόρμα με τρύπα και αφελώς πίστεψα πως θα είναι σαν τις άλλες φόρμες που έχω κι εμπιστεύομαι τυφλά, κι έτσι μόνο την βουτύρωσα χωρίς να την αλευρώσω και φυσικά την πάτησα, διότι αυτή η φόρμα ήθελε, προφανώς, ειδική μεταχείρηση.




Με εκδικήθηκε λοιπόν, κάνοντας το κέικ μου να κολλήσει σε κάθε σπιθαμή της. Αρχικά, θυμωμένη με την φόρμα, το κέικ και με τον ίδιο μου τον εαυτό, σκέφτηκα να το πετάξω αλλά μετά ήρθα στα συγκαλά μου και συνειδητοποίησα πως θα μπορούσα να το χρησιμοποιήσω για να φτιάξω κάποιο άλλο γλυκό. Έπειτα από τις συμβουλές κι ιδέες πολλών γλυκύτατων ανθρώπων στο instagram, εμπνεύστηκα κι έφτιαξα cake pops (τα οποία πήγα στη φίλη για την οποία προοριζόταν το κέικ) και με το περίσσευμα έφτιαξα αυτά εδώ τα trifles για εμάς.




Στρώσεις κέικ βανίλιας-κακάου, στραγγιστό γιαούρτι με freeze-dried σμέουρα, και τρίμματα σοκολάτας. Το καλύτερο αποτέλεσμα που θα μπορούσε να είχε αυτή η καταστροφή, κι αν κι εσείς βρεθείτε σε παρόμοια θέση, με ένα κέικ ή brownie που δεν σας βγήκε όπως το περιμένατε αλλά εξακολουθεί να είναι νόστιμο, φτιάξτε αυτά τα trifles και θα με θυμηθείτε. Θα είναι παρεμπιπτόντως και τέλεια για τις γιορτές. 









Ατομικά trifles με κέικ μαρμπρέ (ή brownies) και στραγγιστό γιαούρτι με freeze-dried σμέουρα και σοκολάτα

Έψαχνα εδώ και πολύ καιρό freeze-dried φρούτα (σμέουρα και φράουλες) και τα βρήκα επιτέλους, και μάλιστα στο συνοικιακό μου σούπερ-μάρκετ Δεν κρατιόμουν να τα χρησιμοποιήσω! Ταίριαξαν τέλεια σε αυτά τα trifles αλλά σε περίπτωση που δεν μπορείτε να τα βρείτε, χρησιμοποιήστε φρέσκα σμέουρα ή σπόρους ροδιού ανάμεσα στις στρώσεις που θα δώσουν γεύση και υφή στο γλυκό.

Τα freeze-dried φρούτα είναι ατόφια φρούτα χωρίς προσθήκη ζάχαρης ή άλλων συστατικών κι έχουν την αυθεντική γεύση του εκάστοτε φρούτου. Αποξηραίνονται με έναν ειδκό τρόπο που τα κάνει να έχουν υφή τραγανής μαρέγκας και γίνονται σκόνη όταν τα τρίψεις.

Χρησιμοποίησα κέικ μαρμπρέ βανίλια-κακάο αλλά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε άλλο κέικ ή brownie (σπιτικό ή μη).




Μερίδες: 4 ατομικές / 4 ποτήρια των 200 ml

Υλικά
3-4 χοντρουλές φέτες κέικ (ή 3 brownies), σε μικρά κομμάτια ή/και θρυμματισμένες
500 γρ. στραγγιστό γιαούρτι, πλήρες (χύστε τυχόν περιττά υγρά που υπάρχουν στον κεσέ)
3 κουταλιές σούπας ζάχαρη άχνη
3-4 freeze-dried σμέουρα, σε σκόνη (μπορείτε να το κάνετε τρίβοντάς τα ανάμεσα στα χέρια σας)
Σοκολάτα κουβερτούρα (55-60% κακάο), τριμμένη


Προετοιμασία
Ανακατέψτε τη ζάχαρη μέσα στο γιαούρτι. Προσθέστε τη σκόνη των σμέουρων, κρατώντας λίγο για το πασπάλισμα στις κορυφές των trifle, και αναμείξτε την ελαφρά μέσα στο γιαούρτι. Δοκιμάστε το. Θα πρέπει να είναι κάπως γλυκό αλλά όχι πολύ ώστε να δώσει την αψιά γεύση του στο trifle και να φέρει την ισορροπία με τη γλύκα του κέικ. Προσθέστε επιπλέον ζάχαρη άχνη αν θεωρείτε πως χρειάζεται.
Καλύψτε τον πάτο των ποτηριών με μια στρώση κέικ, από πάνω καλύψτε με μια στρώση γιαουρτιού (αν είσαστε σοκολατομανείς μπορείτε να προσθέσετε και λίγο τρίμμα σοκολάτας), προσθέστε άλλη μια στρώση κέικ και μια τελευταία στρώση γιαουρτιού. Πασπαλίστε με την υπόλοιπη σκόνη σμέουρων και με τρίμματα σοκολάτας.
Αν δεν έχετε freeze-dried σμέουρα, προσθέστε μερικά φρέσκα σμέουρα ή σποράκια ροδιού ανάμεσα στις στρώσεις που θα δώσουν επιπλέον υφή και μια γλυκόξινη γεύση στα trifle σας.

Τρώγονται κατά προτίμηση την μέρα που θα τα φτιάξετε αλλά μπορείτε να τα κρατήσετε στο ψυγείο, καλυμμένα με πλαστική μεμβράνη για 1 μέρα.




Thursday, November 30, 2017

Galette με frangipane, λωτούς & βατόμουρα, και ζύμη με αλεύρι σικάλεως + 8 χρόνια

Η εποχή του λωτού είναι εδώ και δίχως ίχνος υπερβολής, έχω στο σπίτι αυτή τη στιγμή γύρω στα τρία κιλά λωτούς που περιμένουν να φαγωθούν ποικιλοτρόπως. Είναι τα αγαπημένα μου φθινοπωρινά/χειμωνιάτικα φρούτα και κατά βάση τα τρώω ως έχουν. Τ’ αφήνω να ωριμάσουν —λένε πως αν τα ακουμπήσεις δίπλα σε μήλα ωριμάζουν πιο γρήγορα και αυτό κάνω συνήθως— και τα τρώω όταν έχουν μαλακώσει τόσο πολύ που όταν τα ζουλάω σκάει μεμιάς η φλούδα τους κι από μέσα ξεχύνεται η πορτοκαλόχρωμη σάρκα τους σαν μαρμελάδα, σε υφή και γεύση. Μου αρέσει τόσο πολύ να τρώω τους λωτούς έτσι, σκέτους, που ξεχνώ να τους χρησιμοποιήσω σε οποιοδήποτε πιάτο, γλυκό ή αλμυρό.




Ενίοτε τους προσθέτω σε σαλάτες, ειδικά το είδος λωτού που παραμένει τραγανό όταν ωριμάσει, αλλά γενικά δεν τους χρησιμοποιώ σε γλυκά. Αποφάσισα λοιπόν να διορθώσω το ατόπημα, αφού μάλιστα συνειδητοποίησα πως θα είναι φοβεροί σε κάποιο επιδόρπιο, και βάλθηκα να σκεφτώ τί θα φτιάξω. Κατέληξα σε μια ανοιχτή τάρτα (galette) γιατί εκτός του ότι μ’ αρέσουν πολύ, θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω και την αγαπημένη μου ζύμη με αλεύρι σικάλεως.




Η ζύμη αυτή έχει απίθανη γεύση απ’ το αλεύρι σίκαλης που είναι κάπως γήινο, αφήνοντας μια επίγευση ξηρού καρπού, και ταιριάζει άψογα με τη γλύκα του frangipane και την ζουμεράδα των φρούτων.




Οι γεύσεις κι οι υφές της galette είναι υπέροχες. Η ζύμη είναι εύθρυπτη, μαλακιά μα τραγανή στις άκρες και λιώνει στο στόμα, ενώ η γεύση της σίκαλης στο αλεύρι ισορροπεί τις γλυκιές γεύσεις της τάρτας. Το frangipane είναι βουτυράτο, κρεμώδες και λίγο κοκκώδες από το αμύγδαλο ενώ οι λωτοί, γλυκείς και χυμώδεις, μισοβουτηγμένοι μέσα στη γέμιση της τάρτας, χαρίζουν το μοναδικό τους άρωμα και χρώμα. Τα στρουμπουλά βατόμουρα δίνουν μια ξινούτσικη χροιά κι η ακατέργαστη ζάχαρη demerara με την οποία πασπάλισα τη ζύμη και τα φρούτα πριν μπει στο φούρνο η galette, προσδίδει μια βαθιά, καραμελένια γεύση αλλά και μια πολύ ευχάριστη κριτσανιστή υφή. Τέλος, η μαρμελάδα βερύκοκο με την οποία άλειψα την τάρτα αφότου βγήκε απ’ το φούρνο, χάρισε γυαλάδα κι επιπλέον γλυκόξινη γεύση.




Η ισορροπία μεταξύ των γλυκών, όξινων και γήινων γεύσεων της τάρτας όπως και των ποικίλων υφών της είναι, για μένα, εξαιρετική. Ελπίζω να την ευχαριστηθείτε!

Υ.Γ Μόλις θυμήθηκα/συνειδητοποίησα πως πριν λίγες μέρες το blog μου έκλεισε τα 8!! Άντε και στα επόμενα 8 και σας ευχαριστώ που είσαστε εδώ όλα αυτά τα χρόνια!









Galette με frangipane, λωτούς & βατόμουρα, και ζύμη με αλεύρι σικάλεως

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κατεψυγμένα βατόμουρα αν δεν βρίσκετε φρέσκα. Εναλλακτικά, μπορείτε να τα παραλείψετε και να φτιάξετε την τάρτα μόνο με λωτούς.

Οι λωτοί που χρησιμοποίησα ήταν γινωμένοι αλλά χωρίς να λιώνουν. Πρέπει να «κρατάνε» γιατί διαφορετικά θα διαλυθούν στο ψήσιμο.

Η frangipane είναι μια κρέμα/πάστα που φτιάχνεται με αλεσμένα αμύγδαλα και χρησιμοποιείται ως γέμιση για τάρτες και κέικ. Ταιριάζει πολύ με κάθε λογής φρούτα όπως και με κρέμα ζαχαροπλαστικής (crème pâtissière) και crème légère. Την έχω χρησιμοποιήσει στο παρελθόν σε αυτή την τάρτα με αχλάδια ποσαρισμένα σε κόκκινο κρασί και μπαχαρικά.




Μερίδες: 1 galette / 10 μικρά κομμάτια

Υλικά

για τη ζύμη
125 γρ. αλεύρι σικάλεως
125 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
140 γρ. ανάλατο βούτυρο, κρύο και κομμένο σε κύβους
Μια πρέζα αλάτι
1 κρόκο μεγάλου αβγού
1-2 κουταλιές σούπας κρύο νερό

για την frangipane (γέμιση)
65 γρ. ανάλατο βούτυρο, μαλακωμένο
65 γρ. ψιλή ζάχαρη
1 κρόκο μεγάλου αβγού
65 γρ. ασπρισμένα (καθαρισμένα) αμύγδαλα, ψιλοαλεσμένα*
¾ κουταλάκι γλυκού cornflour
Μια πρέζα αλάτι
1 κουταλάκι γλυκού λικέρ Amaretto (προαιρετικό αλλά προτιμητέο)

για την galette
2 λωτούς (200 γρ. συνολικά), με τη φλούδα, κομμένοι εγκάρσια σε φέτες πάχους 5 mm
120 γρ. φρέσκα βατόμουρα

1 μικρό αβγό + 1 κουταλάκι γλυκού νερό (χτυπημένα μαζί με ένα πιρούνι), για το άλειμμα της ζύμης
1 κουταλιά σούπας ακατέργαστη ζάχαρη demerara, για το πασπάλισμα

Μαρμελάδα βερύκοκο, για το γλασάρισμα της τάρτας

Crème fraîche ή άγλυκη σαντιγί, για το σερβίρισμα


*Προτιμήστε ολόκληρα ασπρισμένα αμύγδαλα τα οποία θα αλέσετε εσείς σε ένα μούλτι παρά την έτοιμη τριμμένη αμυγδαλόψιχα. Εκτός του ότι είναι πιο φρέσκα, είναι και πιο φθηνά. Προσέξτε μονάχα να σταματήσετε να τα αλέθετε πριν φτάσουν στο σημείο που θ’ αρχίσουν να βγάζουν τα έλαιά τους.

Ειδικά εργαλεία: μεγάλος επεξεργαστής τροφίμων, πλαστική μεμβράνη, πλάστης, ταψί, λαδόκολλα, μικρός επεξεργαστής τροφίμων, πινέλο ζαχαροπλαστικής, μικρή σίτα



Προετοιμασία

για τη ζύμη
• με επεξεργαστή τροφίμων
Σ’ ένα μεγάλο επεξεργαστή τροφίμων, προσθέστε το αλεύρι, τους κύβους του κρύου βουτύρου και το αλάτι και αναμείξτε μέχρι να έχετε ένα μείγμα που να μοιάζει με χοντροκομμένα ψίχουλα. Έπειτα προσθέστε τον κρόκο αβγού και 1-2 κουταλιές κρύο νερό και αναμείξτε μέχρι το μείγμα να κρατάει σε μεγάλα κομμάτια και όταν το πιάνετε με το χέρι σας και το πιέζετε, να ενώνετε σε ζύμη. Μην αναμείξετε για πολλή ώρα. Προσθέστε αρχικά 1 κουταλιά νερό κι αν δείτε πως η ζύμη είναι πολύ ξερή για να γίνει μάζα, προσθέστε λίγο ακόμα. Δεν θέλετε ωστόσο να γίνει υγρή.

• με τα χέρια
Σ’ ένα μεγάλο μπωλ, προσθέστε το αλεύρι, τους κύβους του κρύου βουτύρου και το αλάτι και χρησιμοποιώντας δυο μαχαίρια, έναν κόπτη ζαχαροπλαστικής ή τα ακροδάχτυλά σας, «κόψτε» το βούτυρο μέσα στο αλεύρι μέχρι να έχετε ένα μείγμα που να μοιάζει με χοντροκομμένα ψίχουλα. Έπειτα προσθέστε 1-2 κουταλιές κρύο νερό και αναμείξτε γρήγορα με τα χέρια σας μέχρι το μείγμα να κρατάει σε μεγάλα κομμάτια και όταν το πιάνετε με το χέρι σας και το πιέζετε, να ενώνετε σε ζύμη. Μην αναμείξετε για πολλή ώρα. Προσθέστε αρχικά 1 κουταλιά νερό κι αν δείτε πως η ζύμη είναι πολύ ξερή για να γίνει μάζα, προσθέστε λίγο ακόμα. Δεν θέλετε ωστόσο να γίνει υγρή.

Αδειάστε τη ζύμη πάνω σ’ ένα μεγάλο κομμάτι πλαστικής μεμβράνης, ενώστε με τα χέρια για να σχηματιστεί μια μπάλα και έπειτα σχηματίστε την σε παραλληλόγραμμο/οβάλ σχήμα. Κλείστε τη μεμβράνη καλά και τοποθετήστε τη ζύμη στο ψυγείο για 1½ ώρα.


Βγάλτε τη ζύμη απ’ το ψυγείο, αφαιρέστε και πετάξτε την πλαστική μεμβράνη και τοποθετήστε τη ζύμη ανάμεσα σε δυο μεγάλα κομμάτια λαδόκολλας. Χρησιμοποιώντας έναν πλάστη, ανοίξτε τη ζύμη σε στρογγυλεμένο παραλληλόγραμμο (οβάλ σχήμα) με πάχος 5mm. Η ζύμη θα πρέπει να είναι κάπως εύπλαστη, θα είναι όμως λίγο σφιχτή. Αν τυχόν σπάει πολύ κατά το άνοιγμα, αφήστε την λίγο να ζεσταθεί και μετά συνεχίστε το άνοιγμα με τον πλάστη. Μεταφέρετε την ανοιγμένη ζύμη μαζί με τις λαδόκολλες πάνω σ’ ένα ταψί και βάλτε τη στο ψυγείο για 30 λεπτά.

για την frangipane (γέμιση)
Εντωμεταξύ, ετοιμάστε τη γέμιση.
Στο μπωλ του μίξερ βάσης με το εξάρτημα «φτερό» (ή σ’ ένα μεγάλο μπωλ και με το ηλεκτρικό μίξερ χειρός) χυπήστε το βούτυρο με τη ζάχαρη σε μέτρια-δυνατή ταχύτητα μέχρι ν’ ασπρίσει και ν’ αφρατέψει, για 7-8 λεπτά. Έπειτα προσθέστε το αβγό και χτυπήστε καλά για να ενσωματωθεί στο μείγμα, για 2 λεπτά περίπου.
Σ’ ένα μικρό μπωλ, αναμείξτε το τριμμένο αμύγδαλο με το cornflour και το αλάτι και προσθέστε τα στο μείγμα βουτύρου. Διπλώστε τα μέσα στο μείγμα αυτό με μια σπάτουλα μέχρι να ενσωματωθούν, και τέλος προσθέστε το Amaretto κι αναμείξτε με την σπάτουλα.


Προθερμάνετε το φούρνο σας στους 180°C.

Βγάλτε τη ζύμη απ’ το ψυγείο, αφαιρέστε και πετάξτε το πάνω κομμάτι λαδόκολλας και χρησιμοποιώντας μια σπαστή σπάτουλα ή το πίσω μέρος ενός κουταλιού, απλώστε ομοιόμορφα την frangipane πάνω στη ζύμη, αφήνοντας πειρθώριο στις άκρες της ζύμης γύρω στα 5cm. Τακτοποιήστε τις φέτες των λωτών από πάνω και ενδιάμεσα τοποθετήστε τα βατόμουρα. Διπλώστε τις άκρες της ζύμης, φροντίζοντας να κλείσετε τυχόν ρωγμές. Είναι πιο εύκολο να διπλώσετε τη ζύμη χρησιμοποιώντας τη λαδόκολλα, σηκώνοντας δηλαδή τη ζύμη και διπλώνοντάς την πάνω απ’ τη γέμιση βάζοντας τα χέρια σας κάτω απ’ τη λαδόκολλα παρά κάτω απ’ τη ζύμη. Έτσι η ζύμη σας δεν θα κάνει εύκολα ρωγμές.

Σημείωση: Πρέπει να προσέξετε διότι η frangipane φουσκώνει και διογκώνεται κατά το ψήσιμο οπότε αν τυχόν η ζύμη σας έχει ρωγμές ή αν δεν είναι καλά γυρισμένη πάνω από τα φρούτα, μπορεί να σας ανοίξει ή να ξεδιπλωθεί και να χυθεί από τα πλάγια η γέμιση. Είμαι παθούσα!

Χρησιμοποιώντας ένα πινέλο ζαχαροπλαστικής, αλείψτε τη ζύμη καλά με το αβγό και πασπαλίστε τη ζύμη όπως και τα φρούτα με τη ζάχαρη demerara.


Τοποθετήστε το ταψί στο χαμηλό ράφι του προθερμασμένου φούρνου και ψήστε την galette για 20 λεπτά. Έπειτα μεταφέρετε στο μεσαίο ράφι και ψήστε για άλλα 25 λεπτά ή μέχρι η ζύμη να πάρει ένα χρυσοκάστανο χρώμα.

Μόλις είναι έτοιμη μεταφέρετέ την πάνω σε μια σχάρα.

Ενώ η τάρτα κρυώνει, ζεστάνετε σ’ ένα μπρίκι την μαρμελάδα και περάστε την από μια σίτα. Χρησιμοποιώντας ένα πινέλο ζαχαροπλαστικής, κι όσο η τάρτα είναι ακόμα ζεστή, αλείψτε απαλά την ζύμη και τα φρούτα με την ζεστή μαρμελάδα.

Σερβίρετε σε κομμάτια ζεστή ή σε θερμοκρασία δωματίου (ζεστή είναι καλύτερη) συνοδευμένη με crème fraîche κατά προτίμηση, ή με άγλυκη σαντιγί.

Η galette διατηρείται για 1-2 μέρες, καλυμμένη, σε θερμοκρασία δωματίου, αλλά είναι προτιμότερο να φαγωθεί την μέρα που θα την ψήσετε.




Tuesday, October 31, 2017

Φασολάκια λαδερά κοκκινιστά, η ελαφριά εκδοχή τους

Φασολάκια λαδερά, κοκκινιστά. Χωρίς όμως πατάτες και δίχως την τεράστια ποσότητα λαδιού που συνήθως περιέχει αυτό το πιάτο. Όχι γιατί έχω τίποτα ενάντια στις γενναίες ποσότητες ελαιόλαδου στα φαγητά μου, το αντίθετο μάλιστα, αλλά να, καμιά φορά θες κάτι πιο ελαφρύ.




Αυτή είναι η ελαφριά εκδοχή του πιάτου λοιπόν, η δική μου εκδοχή. Απλά, ανεπιτήδευτα, άκρως σαγηνευτικά φασολάκια.



Υ.Γ. Υπόσχομαι να μοιραστώ μαζί σας και την κανονική βερσιόν, με πατάτες και λοιπούς συνήθεις ύποπτους, σύντομα.









Φασολάκια λαδερά κοκκινιστά, η ελαφριά εκδοχή τους

Συνήθως χρησιμοποιώ φασολάκια μπαρμπούνια, όπως έκανα εδώ, αλλά και τα τσαουλιά ή άλλα πλατιά (ή και στρογγυλά) φασολάκια είναι επίσης ωραία. Τον χειμώνα, χρησιμοποιώ και κατεψυγμένα φασολάκια, απλά θέλουν περισσότερη ώρα ψήσιμο.

Αυτή είναι ίσως και η τελευταία ευκαιρία να χρησιμοποιήσετε ώριμες, γλυκιές ντομάτες πριν εξαφανιστούν από την αγορά. Ωστόσο, αν οι ντομάτες σας δεν είναι καλές, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ολόκληρα ντοματάκια κονσέρβα και να τα ζουλήξετε με τα χέρια σας ή ένα πιρούνι για ν’ ανοίξουν και να σπάσουν πριν τα προσθέσετε στην κατσαρόλα.




Μερίδες: 2

Υλικά
800 γρ. φρέσκα φασολάκια μπαρμπούνια (καθαρισμένα βγαίνουν γύρω στα 600 γρ.), ξεπλυμμένα καλά
4-5 κουταλιές σούπας εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο
2 κόκκινα κρεμμύδια (γύρω στα 150 γρ.), καθαρισμένα
2 μεγάλες σκελίδες σκόρδο, καθαρισμένες
250-300 γρ. φρέσκιες ντομάτες (ή μια κονσέρβα ολόκληρα ντοματάκια)
1½ κουταλάκι γλυκού πελτέ ντομάτας
Μια χούφτα φρέσκο μαϊντανό, φύλλα και κοτσανάκια, χοντροκομμένο
1 κουταλάκι γλυκού κόκκινο γλυκό πιπέρι
½ κουταλάκι γλυκού μπούκοβο (ή ¼ κουταλάκι γλυκού αν δεν σας αρέσει η κάψα του τσίλι)
Φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι, 7-8 γυρίσματα του μύλου
Αλάτι
1 κούπα καυτό νερό

Ειδικά εργαλεία: μικρός επεξεργαστής τροφίμων όπως μούλτι


Προετοιμασία
Χρησιμοποιώντας ένα μικρό και κοφτερό μαχαίρι, καθαρίστε τα φασολάκια περιμετρικά αφαιρώντας τις άκρες όπως και την ίνα/ραφή/νεύρο που έχουν στο πλάι. Κόψτε τα φασολάκια στη μέση αν είναι πολύ μακριά.
Βάλτε τα κρεμμύδια και τα σκόρδα στο μούλτι και ψιλοκόψτε τα μέχρι να αρχίσουν να βγάζουν τα υγρά τους.
Σε μια μεγάλη και φαρδιά κατσαρόλα με καπάκι, ζεστάνετε το ελαιόλαδο σε μέτρια προς δυνατή φωτιά. Μόλις το λάδι αρχίσει να λαμπυρίζει, προσθέστε τα κρεμμύδια και τα σκόρδα και σωτάρετε για 3-4 λεπτά μέχρι να στεγνώσουν λίγο, δίχως όμως να πάρουν χρώμα. Έπειτα προσθέστε τα καθαρισμένα φασολάκια και ανακατέψτε καλά για 1-2 λεπτά ώστε να καλυφθούν με λάδι.
Εντωμεταξύ, βάλτε τις ντομάτες στο μούλτι και πολτοποιήστε τες, αφήνοντας ωστόσο και μερικά κομματάκια για να δώσουν υφή στο φαγητό. Αν χρησιμοποιείτε ντοματάκια κονσέρβα, ζουλήξτε τα με τα χέρια σας ή ένα πιρούνι, ή βάλτε τα στο μούλτι. Προσθέστε τις ντομάτες στα φασολάκια μαζί με τον πελτέ και ανακατέψτε καλά για ν’ αναμειχθούν τα υλικά.
Έπειτα, προσθέστε τα πιπέρια, το αλάτι και το νερό και ανακατέψτε καλά. Βάλτε το καπάκι στην κατσαρόλα και μόλις πάρει βράση, κατεβάστε τη φωτιά στο μέτριο προς χαμηλό. Σιγοβράστε για 50-60 λεπτά, ανακατεύοντας που και που κι ελέγχοντας μήπως χρειάζεται επιπλέον νερό. Δεν θέλετε επουδενί να σας ξεραθεί το φαί ή να σας αρπάξει. Στο τέλος θα πρέπει να έχετε μια ωραία, τραχιά και κάπως πηχτή σάλτσα. Αν τυχόν είναι νερουλή, αφαιρέστε το καπάκι κι αφήστε να σιγοβράσει το φαί για λίγη ώρα παραπάνω ώστε να εξτατμιστούν τα περιττά υγρά. Ελέγξτε αν χρειάζεται επιπλέον αλάτι.

Όπως όλα τα λαδερά, τα φασολάκια τρώγονται καλύτερα χλιαρά ή σε θερμοκρασία δωματίου και φυσικά είναι πιο νόστιμα την επόμενη μέρα. Έχετε ωστόσο υπόψη σας ότι επειδή αυτή η βερσιόν δεν έχει πολύ λάδι, την επόμενη μέρα θα είναι πιο στεγνά, αλλά πιο γευστικά!

Σερβίρετε με ψωμί και μπόλικη φέτα και καλή όρεξη.




Friday, October 20, 2017

Μεζές: Καψαλισμένες μικρές πράσινες πιπεριές (Padrón)


Μερικά από αυτά που συνέβησαν τους τελευταίους δυο μήνες:

Το blog μου παρουσιάστηκε στο αμερικανικό CNN Travel ως ένα από τα 5 ελληνικά food blogs που πρέπει να παρακολουθείς!




Πήγα διακοπές στην Ελλάδα, περνώντας υπέροχα με οικογένεια και φίλους στην Αθήνα και ακόμα πιο όμορφα και χαλαρά στην Βόρεια Εύβοια.

Μαύρισα, αφού πρώτα κάηκα, και ενώ το μαύρισμα φυσικά πλέον έχει σχεδόν εξαφανιστεί, υπάρχει η ανάμνησή του οπότε κάτι είναι κι αυτό.

Κολύμπησα σε καταγάλανες θάλασσες και πάτησα και μερικούς αχινούς. Άουτς!

Ήπια κι έφαγα περισσότερο απ’ όσο έπρεπε.


Ανακάλυψα πως έχω αλλεργία στις γάτες. Το όνειρό μου να γίνω cat lady στα βαθιά γεράματα είναι επισήμως απατηλό.

Για άλλη μια φορά εξακρίβωσα πως το να παίρνω ρίσκα μόνο σε καλό μπορεί να μου βγει.

Μαγείρεψα πολύ. Εννοείται.
Όπως αυτές τις πιπεριές. Μεζεδάκι πρώτης τάξεως.




Αν μπορούσα να ζήσω τρώγοντας μονάχα μεζέδες θα το έκανα. Μικρά πιάτα με ποικίλες γεύσεις και υφές που δεν τα βαριέσαι με τίποτα γιατί κάθε φορά γεύεσαι και κάτι διαφορετικό.

Αυτές οι πιπεριές είναι στο top 10 των μεζέδων που θα έτρωγα ξανά και ξανά.




Πιπεριές που τηγανίζονται σε ελαιόλαδο μέχρι ν’ αρχίσουν να φουσκώνουν και να τσυτσυρίζουν, μέχρι η φλούδα τους να καψαλιστεί κι η σάρκα τους να μαλακώσει και να γίνουν τόσο αναπάντεχα νόστιμες που στο τέλος, αφού τις πασπαλίσεις με μπόλικο χοντρό αλάτι το οποίο τονίζει ακόμα πιο πολύ την φρουτώδη γεύση τους και τις ραντίσεις με αρκετό ελαιόλαδο, να μη μπορείς να σταματήσεις να τις τρως. Ο τέλειος ουζομεζές, κρασομεζές, μπυρομεζές, τσιπουρομεζές κ.ο.κ. και το ιδανικό συνοδευτικό σε ψητές μπριζόλες, μπιφτέκια και κρεατικά εν γένει.

Παρεμπιπτόντως, μια και μιλάμε για πιπεριές, μη μου πείτε πως το σπετζοφάι δεν είναι το καλύτερο φαγητό με πιπεριές που υπάρχει, ε;









Καψαλισμένες μικρές πράσινες πιπεριές (Padrón)

Οι μικρές αυτές πιπεριές που χρησιμοποίησα ονομάζονται Padrón κι είναι ισπανικής προέλευσης. Οι περισσότερες έχουν απαλή γεύση αλλά κάποιες από αυτές είναι πολύ καυτερές και δεν υπάρχει τρόπος να διακρίνεις ποιά είναι καυτερή και ποιά όχι. Είναι σαν ρώσικη ρουλέτα κι αυτό εντείνει ακόμα πιο πολύ την απόλαυση, τουλάχιστον για μένα.

Αν δεν μπορείτε να τις βρείτε, χρησιμοποιήστε πιπεριές κέρατο (είναι πιο μακριές απ’ τις pimientos de padrón) ή άλλες μικρές πράσινες πιπεριές με απαλή ή κάπως καυτερή γεύση.




Μερίδες: 4 για μεζέ

Υλικά
300 γρ. πράσινες πιπεριές Padrón (ή άλλες αντίστοιχες / δείτε σημείωση πιο πάνω), ξεπλυμμένες και σκουπισμένες
2 κουταλιές σούπας εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο, συν έξτρα για το φινίρισμα
Χοντρές νιφάδες αλατιού (εγώ χρησιμοποιώ Maldon)

Προετοιμασία
Σε ένα μεγάλο και φαρδύ τηγάνι με βαρύ πάτο, προσθέστε το ελαιόλαδο και ζεστάνετε σε μέτρια προς δυνατή φωτιά. Όταν κάψει καλά το λάδι, προσθέστε τις πιπεριές σε μια στρώση και τηγανίστε τες απ’ τη μια πλευρά για 2 λεπτά περίπου ή μέχρι η σάρκα τους να μαλακώσει και η φλούδα τους να κάνει φουσκάλες, να "σκάσει" και να καψαλιστεί, χωρίς να τις πειράξετε/μετακινήσετε καθόλου όσο τηγανίζονται γιατί δεν θα "σκάσουν" και καψαλιστούν όπως πρέπει. Επίσης, προσέξτε γιατί το λάδι μπορεί να σας πιτσυλίσει, οπότε αν έχετε σίτα, βάλτε την πάνω στο τηγάνι.
Μόλις είναι έτοιμες απ’ τη μια πλευρά, γυρίστε τις πιπεριές απ’ την άλλη και συνεχίστε το τηγάνισμά τους με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, για 2 λεπτά περίπου, χωρίς και πάλι να τις πειράξετε.
Αν οι πιπεριές σας είναι μεγαλύτερες, φροντίστε ώστε όλες οι πλευρές τους να τηγανιστούν ομοίως.
Μεταφέρετε σε μια πιατέλα, περιχύστε με μπόλικο ελαιόλαδο και αλατίστε τες με αρκετό αλάτι.
Τρώγονται καλύτερα με το που τηγανιστούν αλλά μπορείτε να τις κρατήσετε σε θερμοκρασία δωματίου αν θέλετε για αργότερα.




Tuesday, August 15, 2017

Τερίνα παγωτού με σοκολάτα, σπασμένες μαρέγκες και φουντούκια


Κάποιες φορές, θέλεις ένα επιδόρπιο που να τα έχει όλα. Να είναι πλούσιο, κρεμώδες, σοκολατένιο, απαλό και τραγανό ταυτόχρονα.




Θες ένα παγωμένο επιδόρπιο που να είναι κάτι παραπάνω από απλό παγωτό. Που να είναι πολύ πιο εύκολο στην ετοιμασία του από το παγωτό. Που να’ ναι κολασμένα εύγεστο αλλά πιο ελαφρύ απ’ το παραδοσιακό παγωτό.



Θες ένα παγωμένο επιδόρπιο που δεν χρειάζεται παγωτομηχανή, που περιέχει θρυμματισμένες μαρέγκες και ψιλοαλεσμένο φουντούκι, που είναι αρωματισμένο με λικέρ καφέ και βανίλια, που έχει στρώσεις λιωμένης κουβερτούρας κι είναι περιχυμένο με μια σάλτσα σοκολάτας που σκληραίνει με το που ακουμπήσει το παγωτό, κάνοντάς το ακόμα πιο ακαταμάχητο.




Ιδού λοιπόν. Ένα παγωτό σε φόρμα, μια παγωμένη τερίνα που μου θυμίζει αρκετά την Βιενέττα, και που μοιάζει με σεμιφρέντο ή παρφέ αλλά είναι πολύ πιο ελαφρύ, αφού δεν περιέχει καθόλου αβγά.




Είναι κρεμώδες και πλούσιο, με τις γεύσεις της βανίλιας και του καφέ να δίνουν το υπέροχο άρωμά τους, και τις σπασμένες μαρέγκες και τα φουντούκια να χαρίζουν τραγανή υφή και επιπλέον γευστικές πινελιές. Το πιο ωραίο όμως σε αυτό το παγωμένο επιδόρπιο είναι οι στρώσεις σοκολάτας που έχουν αναμειχθεί με το μείγμα του παγωτού και που δημιουργούν ένα μαλακό, σοκολατένιο μπισκότο, σχεδόν σαν brownie, που σε εκπλήσσει ευχάριστα και σε τρελαίνει με τη γεύση του.



Η σάλτσα σοκολάτας, το λεγόμενο magic shell, φτιαγμένη με κουβερτούρα και παρθένο λάδι καρύδας, καταφέρνει να εντείνει ακόμα περισσότερο την σοκολατένια γεύση της τερίνας, δίνοντας ταυτόχρονα και κριτσανιστή υφή. Τα φρούτα φρεσκάρουν το γλυκό, το οποίο ομολογουμένως είναι αρκετά πλούσιο αλλά κομμένο σε λεπτά κομμάτια δεν είναι διόλου λιγωτικό ή βαρύ.










Τερίνα παγωτού με σοκολάτα, σπασμένες μαρέγκες και φουντούκια

Χρησιμοποιήστε τραγανές μαρέγκες όχι τις μαστιχωτές.
Θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε μαρέγκες με γεύση βανίλια, μόκα ή καραμέλα καθώς κι οι τρεις αυτές γεύσεις ταιριάζουν πολύ στο παγωτό.




Μερίδες: 12 κομμάτια

Υλικά
100 γρ. καλής ποιότητας σκούρα σοκολάτα (55-60% κακάο), κομματιασμένη
400 ml φρέσκια κρέμα γάλακτος, πλήρης (35%), παγωμένη
85-100 γρ. έτοιμες μαρέγκες, θρυμματισμένες, αφήστε όμως και μερικά μικρά κομμάτια για να δώσουν διαφορετική υφή
1 κουταλιά σούπας λικέρ καφέ
½ κουταλάκι γλυκού καθαρό εκχύλισμα βανίλιας
60 γρ. ψιλοαλεσμένα ασπρισμένα φουντούκια
Μια πρέζα λεπτόκοκκο θαλασσινό αλάτι

για τη σάλτσα σοκολάτας
50 γρ. καλής ποιότητας σκούρα σοκολάτα (55-60% κακάο), κομματιασμένη
25 γρ. εξαιρετικά παρθένο λάδι καρύδας

Φρέσκα μούρα, μύρτιλλα, φράουλες ή κεράσια (αναλόγως με την εποχή που θα το φτιάξετε) για το γαρνίρισμα

Ειδικά εργαλεία: ηλεκτρικό μίξερ χειρός, παραλληλόγραμμη φόρμα για κέικ (23 x 9 x 8 cm), πλαστική μεμβράνη


Προετοιμασία
Καλύψτε τον πάτο και τα τοιχώματα της φόρμας με πλαστική μεμβράνη φροντίζοντας να υπάρχει αρκετό περίσσευμα απ’ όλες τις πλευρές γιατί θα πρέπει να καλύψετε το παγωτό με αυτήν στο τέλος.

Βάλτε τη σοκολάτα σε ένα πυρίμαχο μπωλ και τοποθετήστε το πάνω σε μια κατσαρόλα με νερό που σιγοβράζει (μπεν-μαρί). Λιώστε την, ανακατεύοντας τακτικά και φροντίζοντας να μην σας καεί. Μπορείτε να την λιώσετε και στον φούρνο μικροκυμάτων αν προτιμάτε. Έπειτα, αφήστε την να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου, ανακατεύοντάς την που και που όσο κρυώνει.

Σ’ ένα μεγάλο μπωλ, προσθέστε την παγωμένη κρέμα γάλακτος και χτυπήστε την με το μίξερ σε μέτρια προς δυνατή ταχύτητα μέχρι να έχετε μια σφιχτή αλλά αφράτη σαντιγί. Προσθέστε τις θρυμματισμένες μαρέγκες, το φουντούκι, το λικέρ καφέ, την βανίλια και το αλάτι και διπλώστε τα μέσα στη σαντιγί με μια μαλακιά σπάτουλα (σιλικόνης), προσέχοντας να μην σας ξεφουσκώσει η σαντιγί.


Αδειάστε το μισό μείγμα μέσα στη φόρμα και με την σπάτουλα ή το πίσω μέρος ενός κουταλιού, απλώστε το ομοιόμορφα. Από πάνω ρίξτε την μισή ποσότητα λιωμένης σοκολάτας και με ένα ξύλινο καλαμάκι ή τη λαβή ενός κουταλιού ανακατέψτε την ελαφρά μέσα στην σαντιγί με κυκλικές κινήσεις. Μην το παρακάνετε, ωστόσο φροντίστε η σοκολάτα να φτάσει μέχρι τις άκρες της φόρμας ώστε να είναι ομοιόμορφη η στρώση και να μην είναι μόνο στο κέντρο.


Έπειτα προσθέστε από πάνω το υπόλοιπο μείγμα της σαντιγί και απλώστε το ομοιόμορφα. Ρίξτε την υπόλοιπη λιωμένη σοκολάτα από πάνω και αναμείξτε την κυκλικά μέσα στην σαντιγί όπως και με την προηγούμενη στρώση.


Ισιώστε την κορυφή και καλύψτε με την μεμβράνη που προεξέχει απ’ τα πλάγια της φόρμας. Η μεμβράνη θα πρέπει να εφάπτεται με την επιφάνεια του παγωτού, μην την πιέσετε όμως πάνω στο παγωτό. Τυλίξτε με επιπλέον μεμβράνη γύρω-γύρω όλη τη φόρμα και τοποθετήστε την στην κατάψυξη για τουλάχιστον 8 ώρες ή κατά προτίμηση όλο το βράδυ.


για τη σάλτσα σοκολάτας
Τοποθετήστε τη σοκολάτα και το λάδι καρύδας σε ένα πυρίμαχο μπωλ, τοποθετήστε το πάνω σε μια κατσαρόλα με νερό που σιγοβράζει (μπεν-μαρί) και λιώστε την, ανακατεύοντας τακτικά. Εναλλακτικά, μπορείτε να τα λιώσετε και στον φούρνο μικροκυμάτων. Αφήστε τη σάλτσα να κρυώσει ελαφρά πριν την περιχύσετε πάνω από το παγωτό. Χρειάζεται 30-50 δευτερόλεπτα για να σκληρύνει αφότου πέσει πάνω στο παγωτό.

Την επόμενη μέρα, πριν το σερβίρισμα του γλυκού, βγάλτε τη φόρμα απ’ την κατάψυξη και αφαιρέστε την τερίνα σηκώνοντάς την απ’ την πλαστική μεμβράνη. Ξετυλίξτε την και αναποδογυρίστε την πάνω σε μια μακρόστενη πιατέλα. Περιχύστε με την σάλτσα σοκολάτας και διακοσμήστε με φρέσκα μούρα, μύρτιλλα, κεράσια ή φράουλες.
Καλό είναι να αφήστε το παγωτό σε θερμοκρασία δωματίου για 20 λεπτά περίπου πριν το κόψετε για να μαλακώσει λίγο.
Σερβίρετε σε κομμάτια με φρούτα στο πλάι.

Μπορείτε να την διατηρήσετε στην κατάψυξη, καλυμμένη καλά με πλαστική μεμβράνη για 4-5 μέρες.